![\"\"](\"http:\/\/obiektywnienajpiekniejsze.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/emptylogo.png\"){kind=spacer}
<\/figure>\n\n\n\nCzerwcowy poranek. A raczej brzask. Powoli wschodz\u0105ce s\u0142o\u0144ce ogrzewa Warszaw\u0119, kt\u00f3ra leniwie budzi si\u0119 ze snu, jakby chcia\u0142a w\u0142\u0105czy\u0107 jeszcze drzemk\u0119 na budziku. P\u0119dz\u0119 pustymi jeszcze ulicami i mam tysi\u0105ce my\u015bli w g\u0142owie. Jak to b\u0119dzie? Nie ma przecie\u017c dw\u00f3ch takich samych porod\u00f3w. To prawdziwy nieprzewidywalny \u017cywio\u0142. Ale u\u015bmiecham si\u0119 do siebie czuj\u0105c ju\u017c ciep\u0142o s\u0142o\u0144ca przez szyb\u0119, bo wiem jedno – na pewno b\u0119dzie pi\u0119knie i wyj\u0105tkowo. Na porod\u00f3wce cisza i spok\u00f3j. Uwielbiam to uczucie zostawienia wszystkich spraw przed szpitalem i bycie tu i teraz z rodzicami w oczekiwaniu na najwi\u0119kszy cud. Sylwia i Micha\u0142 pi\u0119kni w swojej mi\u0142o\u015bci – drobne gesty, spojrzenia, u\u015bmiechy wype\u0142niaj\u0105 pok\u00f3j i gdyby nie pikanie ktg mo\u017cna by zapomnie\u0107, \u017ce Sylwia w og\u00f3le rodzi. Por\u00f3d szybko post\u0119puje, a Sylwia z niesamowitym spokojem radzi sobie z coraz mocniejszymi sk\u00f3rczami. Wida\u0107, \u017ce Michalina ju\u017c nie mo\u017ce si\u0119 doczeka\u0107 spotkania z rodzicami. I w ko\u0144cu jest! Emocje si\u0119gaj\u0105 zenitu. Michalinka g\u0142o\u015bno wita si\u0119 z rodzicami. Mam ciarki na ca\u0142ym ciele i \u0142zy w oczach. Wzruszenie, rado\u015b\u0107, zachwyt, duma Sylwi i Micha\u0142a mieszaj\u0105 si\u0119 z g\u0142osem ich c\u00f3reczki – nie ma s\u0142\u00f3w na opisanie tego co tam sie dzieje… Sami zobaczcie.<\/p>\n
Podczas tego reporta\u017cu powsta\u0142a fotografia, kt\u00f3ra zdoby\u0142a drugie miejsce w \u015bwiatowym konkursie czarnobia\u0142ej fotografii dzieci\u0119cej Child Photo Competition First Half 2019.<\/p>\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n